เรารู้ว่าบางครั้ง สิ่งหนึ่งสำคัญกับเรามากเพียงใด ก็ต่อเมื่อมันกลายเป็นอดีตที่เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้แล้ว

Seize the Day เป็นเพลงจากอัลบั้ม City of Evil ของ Avenged Sevenfold ซึ่งออกในปี 2005 ชื่อเพลงเชื่อมโยงได้อย่างชัดเจนกับแนวคิด Carpe Diem หรือ “จงคว้าวันเวลาไว้”

ปกติ Carpe Diem หรือ Seize the Day เป็นสำนวนหรือสุภาษิตภาษาละติน ที่ไม่ได้สอนเราให้ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ อยู่กับปัจจุบันไม่ต้องใส่ใจอนาคต

เพราะหากเป็นเพียงเท่านั้น มันคงเป็นเพลงให้กำลังใจธรรมดาเพลงหนึ่ง สิ่งที่ทำให้ Seize the Day มีพลังคือ มันนำเราไปเห็นคุณค่าของปัจจุบันผ่าน เงาของสิ่งที่จะสูญเสียไป 

เรารู้ว่าเวลาสำคัญ เพราะมันผ่านไป

เรารู้ว่าความสัมพันธ์สำคัญ เพราะคนสองคนไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดไป 

เรารู้ว่าบางครั้ง สิ่งหนึ่งสำคัญกับเรามากเพียงใด ก็ต่อเมื่อมันกลายเป็นอดีตที่เราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้แล้ว

I see my vision burn (ผมเห็นภาพอนาคตที่เคยวาดไว้กำลังมอดไหม้)

I feel my memories fade with time (ผมรู้สึกว่าความทรงจำกำลังค่อย ๆ เลือนหายไปตามกาลเวลา)

But I'm too young to worry (แต่ผมยังหนุ่มเกินกว่าจะมัวกังวลกับเรื่องเหล่านั้น)

A melody, a memory, or just one picture (บทเพลงหนึ่ง ความทรงจำหนึ่ง หรือเพียงภาพถ่ายสักใบ)

ผมชอบการวาง อนาคต กับ อดีต ไว้ใกล้กันในท่อนนี้มาก

ด้านหนึ่งคือ Vision คือสิ่งที่เราคิดว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต

อีกด้านหนึ่งคือ Memory คือสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วและกำลังค่อย ๆ เลือนหายไป

 มนุษย์จึงดูเหมือนกำลังยืนอยู่ตรงกลางระหว่างสองสิ่งที่ไม่สามารถถือไว้ได้ตลอดไป อนาคตไม่เป็นอย่างที่เราคิด ขณะที่อดีตก็ค่อย ๆ ห่างออกจากเราไปเรื่อย ๆ

สำหรับผมทั้งสองนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไรมาก เพราะสิ่งที่เหลืออยู่จริง ๆ มีเพียง ช่วงเวลาที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้า ที่มีคุณค่า และควรกอดทะนุถนอมเอาไว้

ประโยค A melody, a memory, or just one picture ยิ่งทำให้ผมนึกถึงวิธีที่มนุษย์พยายามเก็บบางสิ่งไว้หลังจากเวลาผ่านไปแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นบทเพลง สถานที่ เรื่องราว หรือแม้แต่ภาพถ่ายสักใบหนึ่ง ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องราวธรรมดาไม่ได้มีความหมายอะไร แต่กลับกลายเป็ช่วงเวลาที่เราอยากกลับไปมากที่สุด

Seize the day or die regretting the time you lost (จงคว้าวันเวลานี้ไว้ มิฉะนั้นวันหนึ่งเราอาจจากไปพร้อมกับความเสียดายในเวลาที่สูญเสียไป)

 It's empty and cold without you here, too many people to ache over (มันช่างว่างเปล่าและเหน็บหนาวเมื่อไม่มีเธออยู่ตรงนี้ มีผู้คนมากมายเหลือเกินที่การสูญเสียพวกเขาทำให้เราเจ็บปวด)

คำว่า Seize the day ในบริบทนี้ไม่ได้หมายความว่า “ทำทุกอย่างที่อยากทำเสียวันนี้” หรือใช้ชีวิตโดยไม่คิดถึงผลของการกระทำ ตรงกันข้าม เพลงกำลังพูดถึงความเสียดาย

 มันเหมือนกำลังตั้งคำถามว่า ถ้าวันหนึ่งเวลานี้หายไปแล้ว เราจะเสียใจไหมที่ไม่ได้ใช้มันให้ดีกว่านี้

 ถ้าวันหนึ่งคนที่นั่งอยู่ข้างเราไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีกแล้ว เราจะเสียดายไหมที่ไม่ได้พูดบางอย่าง

ถ้าวันหนึ่งสถานที่ที่เราเห็นจนชินเปลี่ยนไป เราจะเพิ่งพบหรือไม่ว่า เราเคยรักมันมากเพียงใด

มนุษย์มีความสามารถประหลาดอย่างหนึ่ง คือเราสามารถทำให้สิ่งที่อยู่กับเราทุกวันกลายเป็น “เรื่องธรรมดา” ได้อย่างรวดเร็ว

เสียงของใครบางคนในบ้าน เพื่อนที่เจอทุกวัน นักเรียนที่เดินเข้าห้องเดิมทุกเช้า หรือแม้แต่สุขภาพของตัวเราเอง "ตอนที่สิ่งเหล่านี้ยังอยู่ เราแทบไม่รู้สึกถึงน้ำหนักของมัน แต่เมื่อมันหายไป ช่องว่างที่เหลือกลับทำให้เรารู้ว่าสิ่งธรรมดานั้นเคยกินพื้นที่ในชีวิตของเรามากแค่ไหน"

Newborn life replacing all of us (ชีวิตใหม่กำลังเกิดขึ้นมาแทนที่พวกเราทุกคน)

Changing this fable we live in (เปลี่ยนแปลงเรื่องราวที่พวกเรากำลังใช้ชีวิตอยู่ภายในนั้น)

No longer needed here so where do we go? (เมื่อวันหนึ่งเราไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่อีก แล้วเราจะไปที่ไหน?)

Will you take a journey tonight, follow me past the walls of death? (คืนนี้เธอจะออกเดินทางไปกับผมไหม จะตามผมไปให้พ้นกำแพงแห่งความตายหรือเปล่า?)

But girl, what if there is no eternal life? (แต่ที่รัก...แล้วถ้าหากไม่มีชีวิตนิรันดร์ล่ะ?)

ผมคิดว่าประโยคสุดท้ายทำให้เพลงนี้ลึกขึ้นมาก มันกล้าตั้งคำถามที่น่ากลัวกว่านั้นว่า "หากไม่มีชีวิตนิรันดร์ล่ะ" 

เราไม่มีทางรู้แน่ชัดว่าวันหนึ่งเราจะไปที่ไหน แต่ละศาสนาต่างมีความเชื่อต่างกัน แล้วอะไรคือสิ่งที่ถูกต้อง ไม่มีใครรับประกันว่าโอกาสที่เราปล่อยผ่านไปจะย้อนกลับมา

หรือไม่ต้องไปถึงขึ้นนั้น ชีวิตของเราในชาตินี้แหละที่สำคัญ "เพราะว่ามันมีจำกัด" 

วันหนึ่งเราอาจจะจากไปด้วยอุบัติเหตุ

วันหนึ่งเราอาจจะจากไปด้วยโรคภัยไข้เจ็บ

หรือแม้แต่แก่ชราจนจากโลกนี้ไป

สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเราวันนี้จึงมีน้ำหนักขึ้นทันที

เมื่อเวลาผ่านไป M. Shadows เองก็พูดถึงชีวิตในทิศทางที่สอดคล้องกับความรู้สึกของเพลงนี้อย่างมาก

 ในการสัมภาษณ์กับ Kerrang! ปี 2023 เขาพูดว่า สิ่งธรรมดาในชีวิตต่างหากที่เป็นรางวัลของชีวิต และยกตัวอย่างการนั่งดูหนังกับลูก พาลูกไปทำกิจกรรม หรือไปหาพ่อแม่และพยายามอยู่กับช่วงเวลานั้นจริง ๆ เขายังพูดถึงความจริงที่ว่า 

หากเรามีชีวิตอยู่นานพอ วันหนึ่งเราจะต้องสูญเสียคนที่รัก หรือไม่ก็เป็นฝ่ายจากไปเสียเอง ไม่มีใครบอกเราว่ามื้อเย็นครั้งไหนจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ทุกคนนั่งพร้อมหน้ากัน

บทสนทนาไหนจะเป็นครั้งสุดท้าย การเดินออกจากประตูครั้งไหนจะไม่มีโอกาสเดินกลับเข้ามาเหมือนเดิม หรือวันธรรมดาวันไหน จะกลายเป็นวันที่เราคิดถึงมากที่สุดในอนาคต

ดังนั้น อย่ารอให้บางสิ่งกลายเป็นความทรงจำ ก่อนจะยอมรับว่ามันมีความหมายกับเรามากแค่ไหน เพราะชีวิตไม่ได้เตือนเราก่อนว่าอะไรจะเป็นครั้งสุดท้าย จงอยู่กับสิ่งสำคัญให้เต็มที่ ในขณะที่มันยังอยู่ตรงหน้า

อ้างอิง

Carter, E. (2023, May 17). Avenged Sevenfold: “Just say your message and put the art out there. Artists should do what they want and explore deeper rabbit-holes”. Kerrang! https://www.kerrang.com/avenged-sevenfold-life-is-but-a-dream-m-shadows-synyster-gates-interview-metal-cover-story